« درآستانه چهارمين سالگرد شهادت ياران نوزده ارديبهشت، معلم آزاد انديش فرزاد كمانگر وهمراهانش فرهاد وكيلي، علي حيدريان، شيرين علم هولي و مهدي اسلاميان در زندان اوين تهران، بنياد فرزاد كمانگر با پيام حق زندگي و آزادي را نبايد از بشر دريغ كرد اجراي اين احكام ناانساني را، توسط اربابان زور و حصار، و همچنين تكرار روزمره اين احكام در ايران را محكوم ميدارد. معلم انقلابي فرزاد كمانگر و همراهانش با اصراروباور به حق بدون قيد و شرط زندگي آزاد وحتي تن ندادن به طلب عفو به آموزه و اسطورهي مقاومت براي آزادي مبدل گشتند. معلم هميشه معلم ميماند حتي اگرحد فاصلش با مردم ديو و ديوار زندان باشد، او بر ديوار زندان درس جاودانه زيستن را مينويسد. از اين منظر روز شهادتش نيز روز معلم، روزآموزش آزاد و آموختن آزاد است، همچنان كه در سالهاي پيش نيزاين مهم يعني نامگذاري اين روز با نام معلم از سوي عموم بهويژه جامعه معلمين مورد استقبالي خاص قرار گرفت. به باورمعلم شهيد مگر ميتوان بار سنگين مسئوليت معلم بودن و بذر آگاهي پاشيدن را بر دوش داشت و دم برنياوردوالفباي برابري و آزادي را تدريس نكرد! در همين راستا بنياد كمانگر يادآور ميشود راه سخت و پرمرارتي را كه معلمين و فرهنگيان با نثار كردن صمدها، خانعلي ها، عزتيها و فرزاد ها… در راه روشنگري بشريت پيمودهاند شناسه و نشان افتخاريست براي معلم آزاد. آمار بالاي احكام اعدام در ايران از يك سو و به نظاره واداشتن عموم مردم به اجراي اين احكام خشن ميرود تا بهصورت يك رفتار اجتماعي درميان جامعه نهادينه شود. كابوس تلخ اعدام به تراژدي عصر ما مبدل گشته كه از بزرگترين تأثيرات سوء آن عدم دستيابي به صلح و آرامش عمومي است. چرا كه خشونت تنها خشونت مي آفريند. »
بيانيه «بنياد فرزاد كمانگر» به مناسبت سالگرد اعدام او و يارانش

