نام او احمد كايا است. اهل تركيه. پدرش كرد است و مادرش ترك .
بنيانگذار سبكي جديد در موسيقي اعتراضي است و تقريبا هيچ روشنفكري در كشور تركيه نيست كه با صداي او و ترانه هايش آشنا نباشد.
احمد كايا در سال ۱۹۵۷در شهر ملاطيه به دنيا آمد.در نوجواني به دليل شرايط سخت زندگي به استانبول كوچ كردند و پدرش به پادويي روي آورد.كايا ميگويد:
هر روز که از مدرسه به سوي خانه ميرفتم پدر را ميديدم که مشغول شستشوي اتومبيل ديگران است و اين صحنه ها مرا بسيار مي آزرد. با خود مي گفتم، وقتي بزرگ شدم براي پدرم مغازه يي مي خرم و نمي گذارم او بيش ازين رنج بكشد.
اما اين ها رويايي بيش نبود و پدر بزودي احمد را تنها گذاشته و فوت كرد.او ميگويد: در آن دوران به ياد دارم روزهايي را كه حتي توان خريدن بليط اتوبوس را هم نداشتم.
البته اين زندگي سخت خود تبديل به پتانسيلي قوي در او شد كه روح مبارزه جويي را در قلبش شعله ور كرد.جواني او همراه بود با كودتاي نظاميان كنان اورن در تركيه در سال 1980 و اين موضوع كايا را كه اهل سكوت در برابر خفقان نبود به سرعت تبديل به جواني شورشي و مخالف كرد. او كه صداي خوبي داشت به كمك دوستان خود اقدام به ضبط و تهيه ي آلبومي از چند ترانه كرد. به گفته ي خودش، او در آن زمان اميدي به مشهور شدن نداشتن و فقط قصد داشت به اين ترتيب اعتراض خود را بيان كرده باشد. اما صداي كايا و لحن و موسيقي او به سرعت شهرت يافت و آلبوم دوم او به خاطر اجراي ترانهي شاعري به نام اولكو تامر كه در آن زمان انتظار اعدام بود هر چه بيشتر مورد استقبال عمومي قرار گرفت.
از آن پس بود كه بسياري از ترانه هاي او ممنوع و جمع آوري ميشد و خود او مورد تهديد قرار ميگرفت. اما او با وجود اينكه ميدانست ممكن است عليرغم شهرت بسيار، بزودي جانش را بر سر اعتقاداتش بگذارد، دركوچه يي تنها، در يك تصادف عمدي و …. اما او باز هم از خواندن و فعاليت دست بر نميداشت. او بارها گفته بود : من كفن خود را هميشه به همراه دارم و هر لحظه حاضرم جانم را براي آزادي فدا كنم.
يكي از آلبوم هاي پرفروش او «ترانه هاي من براي كوه ها» است كه با فروش 5.1 ميليون نسخه ، تبديل به پر فروش ترين آلبوم تاريخ موسيقي تركيه شد.عاقبت احمد كايا كه به دلايل سياسي عازم فرانسه شده و در آنجا اقامت گزيده بود در 16 نوامبر 2000 در سن 43 سالگي به خاطر حمله قلبي درگذشت و هوادارانش را در اندوهي بزرگ فرو برد.روحش شاد
