#بگونه : شعله پاکروان مادر ریحانه جباری, در نوشته ای حمایت خود را از اعتراضات معلمان حق طلب اعلام کرد.
یادداشت خانم شعله پاکروان:
عمری نان معلمی خورده ام . از کودکی . گمانم چهار ساله بودم که مادرم هم رسما معلم شد . و خودم در گیرودار تعطیلی کنکور و دانشگاه با کمک پدرم شدم معلم . خجالت میکشیدم توی دفتر بنشینم . چون کسانی آنجا بودند که سال قبلش شاگردشان بودم . هفده ساله بودم که پدرم مرا به فوت و فن معلمی آشنا کرد . بعد از آن با وجود فراز و نشیب های شغلی ، در نهایت سروکارم با کودکان و نوجوانان و جوانان افتاد . از دبستان تا دانشگاه . اما همچنان شاگرد معلمین خود باقی ماندم .
پیش از انقلاب ، دوست پدرم که معلم بود ، به زندان افتاد . بدلیل تشکیل یک گروه سیاسی در مدرسه . گروه ابوذر . متاسفانه چند دانش آموز آن گروه اعدام شدند . اما معلمشان همزمان با انقلاب آزاد شد . گمانم پانزده سال زندانی داشت . وقتی پدرم با دوستانش در باره همکارشان صحبت میکرد ، همه میگفتند ، جای معلم در زندان نیست . بعد از انقلاب هم در تکریم مقام معلم سخنها گفته شد . تا آنجا که معلمی را شغل انبیا گفتند . اکنون ، بعد از سالها ، بخود میگویم که :
گمانم ما تنها کشوری در جهان هستیم که همکاران انبیا را زندانی میکنیم و زن و بچه شان را در تنهایی و بی پناهی رها میکنیم .
بعنوان فردی از اجتماع ، حمایت خود را از مطالبات صنفی معلمین که در جهت رفع تبعیض اقتصادی و اجتماعی است اعلام میکنم . زیرا هنوز فراموش نکرده ام که مدیون این قشر از انسانهای شریف هستم .
همه آحاد ملت مدیون این مبشران فرهنگ و دانش هستند . از پزشک و پرستار تا قاضی و پلیس . از کارگر و کاسب تا تاجر و سیاستمدار .
یقین دارم که جامعه پایدار و توسعه یافته با میدان دادن به معلمین بوجود خواهد آمد . نیازی که بشدت برای ملت ما حیاتی است .
#ایران #شعله_پاکروان #معلم #تجمع #اعتراض
شبکه خبری بگونه 