مبارزه با جمهوری اسلامی مبارزه با شکنجه و اعدام

اعدام به عنوان سنگین ترین مجازات «تاریخ حقوق کیفری» نامیده میشود.
مجازاتی که از هیجده قرن پیش از میلاد مسیح توسط حاکمان جبار و حکومتهای خود کامه تا کنون علیه مخالفین اعمال و اجرا میشود.
نظامهای مستبد و طبقاتی در طول تاریخ برای ایجاد ترس و وحشت بر شهروندان و از بین بردن مخالفین خود بهانه و دستاویز لازم را برای توجیه ستم و سرکوب پیدا کرده و سپس با روشهای گوناگون مانند به صلیب کشیدن؛گردن زدن با گیوتین؛ ضرب و شتم ، سنگسار، در آتش سوزاندن ، چهارمیل کردن، دار زدن، تیرباران، صندلی الکتریکی و تزریق کشنده و اتاق گاز و … آنها را مجازات کرده و می کنند.
مجازات اعدام در بسیاری از کشورها در گذشته انجام می شد اما امروزه در بیشتر کشورها انجام نمی شود.
بنابر گزارش سازمان عفو بین الملل در سال ۲۰۱۶ در ۲۳ کشور حکم اعدام اجرا گردیده و چند کشور هم اطلاعاتی در باره اعدام منتشر نکرده اند.
در زمینه اعدام حکومتهای ایران و چین در صدر ناقضین حقوق بشر و مجریان حکم اعدام قرار دارند. رژیم ایران در چهل سال گذشته رکوردار اعدام بوده است و اگر مسابقه ای بین حکام و حکومتهای جنایتکار باشد حکومت و حاکمان ایران همه مدالها را درو خواهند کرد.
در سال ۲۰۱۷ و در دوره ریاست جمهوری آخوند حسن روحانی بنابه آمار سازمانهای حقوق بشری مجموعاً ۵۱۷ نفر اعدام شدند که ۳۱مورد آن در ملا عام بوده است.
در میان اعدام شدگان سال ۲۰۱۷ دست کم ۵ کودک و ۱۰ زن بوده اند.
حکم های ۲۵۴ مورد از اعدام‌های سال ۲۰۱۷ (یعنی ۴۹٪) توسط بیدادگاههای رژیم صادر شده است.
در سال میلادی جاری(۲۰۱۸) اعدام در زندان یا ملا عام و کشتن زیر شکنجه پایه اصلی سیاست سرکوب جمهوری اسلامی بوده است و حد اقل ۱۰ زندانی سیاسی و ۵ کودک بطور رسمی اعدام شده اند.
همچنین شمار زیادی از دستگیر شدگان قیام دی ماه ۹۶ زیر شکنجه به قتل رسیده اند و رژیم آنها را خودکشی! عنوان کرده است.
با این نگاه مختصردر روزجهانی مبارزه با اعدام می توان گفت مبارزه با جمهوری اسلامی برای برانداختنش در حقیقت مبارزه با شکنجه و اعدام می باشد.
با اعتصاب و اعتراض به این مبارزه ملی میهنی و انسانی بپیوندیم.