خمینی زاده ۱۲۷۹ که جد پدریش احمد هندی از اهالی کشمیر هندوستان بود.
خمینی تا سن ۶۰سالگی در امور سیاسی دخالت نداشت. از سال ۱۳۴۱ وارد سیاست شد و اعتراضهایی از موضع ارتجاعی به‌شاه کرد که اصلی‌ترین اعتراضش، دادن حق رأی به‌زنان بود.
وی بخاطر همین اعتراضات به ترکیه و سپس نجف تبعید شد و طی ۱۵ سال تبعید، سکوت پیشه کرده به درس طلبگی مشغول شد.
در سال۱۳۵۶ به‌دنبال ۱۵سال مبارزات مردم به پیشتازی مجاهدین و فداییها و فراهم‌شدن زمینه‌های یک‌ انقلاب اجتماعی در ایران، کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، شاه را ناگزیر از زمین‌گذاشتن شکنجه و اعدام و رفرمی در فضای سیاسی کشور نمود.
در چنین شرایطی، خمینی با سوءاستفاده از عدم‌حضور رهبران مجاهدین و سایر نیروهای انقلابی که اعدام شده بودند و یا در زندان بودند، از فرصت استفاده نمود و با ‌کمک شبکه آخوندی که در کنجی خزیده بودند، رهبری انقلاب مردم ایران را دزدید.
خمینی طی ۱۰سال سلطه‌ ننگینش بر جامعه‌ ایران، دستور اعدام ۱۲۰ هزار تن از زندانیان سیاسی مجاهد و مبارز این‌میهن را به‌جرم آزادیخواهی صادر کرد.
۸سال جنگ خانمانسوز و ضدمیهنی با کشور عراق را ادامه داد و بیش‌از هزارمیلیارددلار خسارت به‌مردم و اقتصاد ملی ایران وارد کرد.
بیش‌از ۲میلیون کشته و زخمی تنها در طرف مردم ایران به‌بار آورد و افزون بر ۸۰ ‌درصد جامعه‌ ایران را به‌زیر خط فقر کشاند.
خمینی نام خود را به‌عنوان منفورترین دیکتاتور تاریخ معاصر به‌ثبت داد و در زباله‌دان تاریخ، جاودانه شد.
سرانجام روز ۱۳خرداد ۶۸ خمینی مرد و به حیات ننگین خود خاتمه داد. با مرگ او «خط امام» حامی و صاحب خود را از دست داد. و در برابر جناح مخالف و مردم به‌جان آمده از جنگ و اختناق تنها ماند.