روزنامه حکومتی جمهوری در مطلبی با عنوان «مهمانی۱۰کیلومتری غدیر، مشکل مردم را حل نمی‌کند» با اشاره به فساد و غارتگری بنیادهای چپاولگر وابسته به بیت ولی فقیه و سپاه ضدمردمی نوشت:
تأسیس بنیادهائی از قبیل مستضعفان و کمیته امداد با هدف فقرزدائی و ریشه‌کن ساختن محرومیت صورت گرفت و قرار نبود این مؤسسات به دستگاه‌های عریض و طویلی تبدیل شوند که برای همیشه مشغول فعالیت باشند و همراه آن‌ها فقر و محرومیت هم ادامه داشته باشد.»
متأسفانه برخلاف این هدف، بنیادها خودشان متورم شدند، برج‌ها بالا بردند، کارمندان زیادی که معمولاً نیروهای آویزان هستند جذب کردند، حقوق‌های نجومی برای خودشان در نظر گرفتند، به بنگاه‌های اقتصادی تبدیل شدند، از فلسفه وجودی خود فاصله گرفتند و به عواملی برای زایش تورم و متورم ساختن اقتصاد کشور تبدیل شدند.
در جامعه‌ای که عملکرد مسئولین آن با رهنمودهای نهج‌البلاغه فاصله بگیرد، کارگزاران درصدد برمی‌آیند برای سرپوش گذاشتن بر گناه بزرگ کشتن «عدالت» که مغز و محتوای دین است، به ظواهر دین متوسل شوند و مردم را به اموری از قبیل مهمانی ۱۰ کیلومتری سرگرم کنند.
این قبیل تلاش‌ها شاید خوراک تبلیغاتی مناسبی البته موقت برای کارگزاران باشند ولی هیچ مشکلی را از مردم حل نمی‌کنند و جامعه را هر روز از عدالت دورتر می‌کنند.
متولیان نظام چاره‌ای غیر از این ندارند که بپذیرند عامل اصلی ناکامی‌های امروز، فاصله گرفتن با عدالت علوی است، زخم عمیقی که با توسل به ظاهر دین درمان نخواهد شد.