پرس پورتال آلمان
پرس پورتال آلمان
هشدار جوامع ایرانیان مقیم آلمان
نسبت به سفر بچهٔ شاه به برلین
بیش از بیست و چهار جامعه ایرانیان مقیم آلمان در سراسر کشور، سفر برنامهریزی شده رضا پهلوی به برلین در این هفته را بهشدت محکوم کرده و هشدار دادهاند که هر گونه دیدار بین اعضای پارلمان آلمان و او، خطر مشروعیت بخشیدن به شخصیتی عمیقاً تفرقهانگیز را که نماینده آرمانهای مردم ایران نیست، به همراه دارد.
چندین انجمن در آلمان که نماینده جوامع قومی ایرانی، بهویژه کردها هستند. نیز این نگرانیها را تکرار کردهاند. کردهای ایرانی، بهویژه، بهخاطرات تلخ نسلکشیهای انجام شده در دوران حکومت پدر و پدربزرگ رضا پهلوی اشاره میکنند.
پرس پورتال میافزاید: جوامع ایرانی، که طیف گستردهیی از ایرانیان مقیم آلمان را تشکیل میدهند، اعلام کردند که باورها و رفتار رضا پهلوی با آرمانها و اهداف تحقق دموکراسی و حقوقبشر در ایران و ترویج تفاهم بین گروههای قومی در تضاد است.
به گفته گروههای ایرانی مقیم آلمان، رضا پهلوی بدنامی خود را مدیون گذشته ننگین پدرش است، دیکتاتوری که به مدت ۳۷ سال از طریق یک سیستم تک حزبی مبتنی بر سازمان امنیتی بدنام ساواک و همچنین از طریق کشتار و شکنجه مخالفان سیاسی و روشنفکران حکومت کرد. پدرش سرانجام توسط یک انقلاب مردمی عظیم سرنگون و به زبالهدان تاریخ سپرده شد.
حسین یعقوبی، رئیس یکی از انجمنهای ایرانیان مقیم آلمان اظهار داشت: «واقعیت این است که رضا پهلوی از جنایات مستند پدرش فاصله نگرفته است. همین هفته گذشته در سوئد، او سابقه خونین پدرش را مایه افتخار توصیف کرد». وی افزود: «حتی شهر برلین نیز تجربه مستقیمی از سرکوب پدرش دارد».
یعقوبی به حمله مأموران ساواک در ۲ ژوئن ۱۹۶۷ اشاره داشت، زمانی که آنها به طرز خشونتآمیزی به اعتراض مسالمتآمیز دانشجویان ایرانی که با حمایت دانشجویان آلمانی علیه سرکوب در ایران تظاهرات میکردند، حمله کردند.
جوامع ایرانیان مقیم آلمان همچنین تأکید کردند که از نظر آنها این موضوع که رضا پهلوی بارها و آشکارا خواستار جنگ و حملات نظامی کشورهای غربی علیه ایران شده است، شرمآور است. حتی نزدیکترین مشاوران او نیز خواستار حمله به زیرساختهای ایران شدهاند.
به گفته سانیا کهنسال، سخنگوی انجمن «صداهای جوان»، «رضا پهلوی نماینده هیچ چیز، چه در داخل و چه در خارج از ایران، نیست. واقعیت این است که او بارها و علناً از ارتباطات گسترده خود با فرماندهان سپاه پاسداران، ابزار اصلی سرکوب و تروریسم رژیم آخوندی که توسط اتحادیه اروپا بهعنوان یک سازمان تروریستی تعیین شده است، و همچنین با سایر نهادهای امنیتی رژیم صحبت کرده است. سیاستها و شعارهای او به تفرقه و چندپارگی در درون اپوزیسیون کمک کرده است. ما، بهعنوان نسل جوان ایرانیان مقیم آلمان که خواهان آیندهای دموکراتیک برای ایران هستیم، هیچ دلیلی برای دیدار اعضای بوندستاگ با چنین شخصی نمیبینیم».
جوامع ایرانیان مقیم آلمان همچنین خاطرنشان کردند که رضا پهلوی خواستار سرکوب گروههای قومی ایرانی شده است که بخش قابل توجهی از جمعیت کشور را تشکیل میدهند. مواضع او توسط این جوامع بهشدت محکوم شده است.
اکثریت قریب به اتفاق ایرانیان، در جریان قیامهای سراسری، از جمله اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶، شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشد چه رهبر» را سر دادهاند و بدین ترتیب همه اشکال دیکتاتوری – مذهبی یا سلطنتی – را رد کرده و خواستار ایجاد یک جمهوری دموکراتیک شدهاند.
سفرهای اخیر رضا پهلوی به سوئد و ایتالیا با انتقادات مشابهی از سوی جوامع ایرانی و همچنین تعداد زیادی از سیاستمداران و دانشگاهیان مواجه شده است.
نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان – نگرانی جدی درباره سفر بچه شاه به برلین
نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان
نامه ۲۱شخصیت سیاسی در آلمان
به رئیس مجلس و رؤسای فراکسیونها در پارلمان فدرال
نگرانی جدی درباره سفر بچه شاه به برلین
- این سفر توهینی خواهد بود به میلیونها ایرانی که دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند
- فراهم کردن یک تریبون در مجلس فدرال آلمان برای رضا پهلوی این خطر را در پی دارد که یک مدل سیاسی اقتدارگرا مشروعیت یابد و تلاشهای واقعی دموکراتیک مردم ایران تضعیف شود
- رضا پهلوی اعلام کرده به عملکرد خانوادهاش «افتخار» میکند بدون آنکه کشتارهای قومی و ساختار تکحزبی آن رژیم و همچنین شکنجه سیستماتیک، سرکوب سیاسی و کنترلی را که توسط ساواک پلیس مخفی پدرش اعمال میشد محکوم کند
- همکاری او با «عناصر امنیتی» رژیم کنونی بهویژه سپاه پاسداران این خطر را دارد که همان جلادانی را تقویت کند که مردم ایران در پی سرنگونی آنها هستند
- آینده ایران نباید به انتخابی میان رژیم استبداد مذهبی کنونی و بازگشت به دیکتاتوری سلطنتی تقلیل یابد مجلس فدرال باید از آیندهای برای ایران حمایت کند که بر حاکمیت مردم، برابری جنسیتی، پلورالیسم و لغو مجازات اعدام استوار باشد
ما با این نامه مایلیم نگرانی جدی خود را درباره سفر برنامهریزی شده رضا پهلوی به پارلمان فدرال آلمان در روز پنجشنبه آینده ابراز کنیم. ما بر این باوریم که فراهم کردن یک تریبون در مجلس فدرال آلمان برای او این خطر را در پی دارد که یک مدل سیاسی اقتدارگرا مشروعیت یابد و تلاشهای واقعی دموکراتیک مردم ایران تضعیف شود.
اعتبار دموکراتیک مستلزم فاصلهگیری روشن از سرکوب تاریخی است. با این حال، رضا پهلوی در آوریل ۲۰۲۶ اعلام کرده است که به میراث و عملکرد خانوادهاش «افتخار» میکند، بدون آنکه کشتارهای قومی و ساختار تکحزبی آن رژیم و همچنین شکنجه سیستماتیک، سرکوب سیاسی و کنترلی را که توسط ساواک پلیس مخفی پدرش اعمال میشد، محکوم کند. او بدین ترتیب یک روایت تجدیدنظرطلبانه را ترویج میکند. استقبال از او، توهینی به میلیونها ایرانی خواهد بود که دیکتاتوری شاه را سرنگون کردند.
در فوریه ۲۰۲۶، رضا پهلوی پس از تشکیل یک ائتلاف سیاسی کردی که برای یک ایران مبتنی بر جدایی دین و دولت و دموکراتیک فعالیت میکند، این جنبشها را «جداییطلب» نامید و چنین وانمود کرد که پس از سقوط رژیم کنونی، ارتش مأمور سرکوب آنها شود. چنین ادبیاتی بازتاب منطق سرکوبگرانهای است که هم در دوران سلطنت پیشین و هم در حکومت استبداد مذهبی کنونی به کار گرفته شده و پرسشهای جدی در مورد تعهد او به کثرتگرایی و حقوق ملیتها ایجاد میکند. رضا پهلوی بدین ترتیب بهعنوان مانعی برای تغییر رژیم در ایران عمل میکند.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داده است که ایرانیان مقیم خارج نگران هستند که حامیان رضا پهلوی در خارج کشور فعالیتهای سرکوبگرانهای انجام میدهند تا دیگر مخالفانی را که از بازگشت سلطنت حمایت نمیکنند، ساکت کنند.
مشروعیت دموکراتیک باید از مردم ایران ناشی شود، نه از قدرت نظامی خارجی. رضا پهلوی بارها خواستار مداخله نظامی خارجی علیه ایران شده است. حمایت از بمباران کشور خود – که تلفات متعدد غیرنظامی به همراه داشته است – پرسشهای جدی نه تنها از نظر حقوق بینالملل بلکه درباره حاکمیت ملی نیز مطرح میکند.
چارچوب پیشنهادی رضا پهلوی برای یک «دوره گذار» فاقد تضمینهای اساسی دموکراتیک است. این چارچوب یک دوره انتقالی را پیشبینی میکند که در آن قوه مجریه، قضاییه و مقننه از طریق انتصابات متمرکز میشوند که تحت اختیار شخصی او انجام میگیرند، بهجای آنکه بر حق رأی عمومی و کثرتگرایی نهادی استوار باشند. افزون بر این، آمادگی اعلامشده او برای همکاری با «عناصر امنیتی» رژیم کنونی – بهویژه سپاه پاسداران – این خطر را دارد که همان جلادانی را تقویت کند که مردم ایران در پی سرنگونی آنها هستند.
تصمیم درباره آینده ایران نباید به انتخابی میان رژیم استبداد مذهبی کنونی و بازگشت به دیکتاتوری سلطنتی تقلیل یابد. مجلس فدرال باید از آیندهای برای ایران حمایت کند که بر حاکمیت مردم، برابری جنسیتی، کثرتگرایی و لغو مجازات اعدام استوار باشد.
- سفیر دکتر یواخیم روکر، رئیس شورای حقوقبشر سازمان ملل متحد و رئیس نمایندگی آلمان در شورای حقوقبشر در ژنو ۲۰۱۴-۲۰۱۶
- پروفسور دکتر هورست تلچیک، رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ و مشاور پیشین صدراعظم
- لئو داتسنبرگ، عضو پارلمان فدرال آلمان (۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱)
- مارتین پاتسلت، عضو پارلمان فدرال آلمان (۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱)
- توماس لوتسه، عضو پارلمان فدرال آلمان (۲۰۰۹ تا ۲۰۲۵)
- ساندرا ویزر، عضو پارلمان فدرال آلمان (۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵)
- کاترین بورنمولر، رئیس افتخاری جامعه بینالمللی حقوقبشر (IGFM)
- کارل ولفگانگ هولتساپفل، فعال حقوقبشر و از شرکتکنندگان پیشین تظاهرات دیوار برلین
- پروفسور دکتر کریستوف دگنهارت، قاضی پیشین دادگاه قانون اساسی ایالت زاکسن
- ماریون بوکر، مشاور حقوقبشر و مسائل جنسیتی
- کلاوس راکویتس، مدیر پیشین آکادمی بینالمللی اصول نورنبرگ
- پروفسور دکتر راینر ماس، دانشگاه هامبورگ
- پروفسور دکتر هانسپیتر هاینتس، دانشگاه آگسبورگ
- پروفسور دکتر کریستیان بومکه، دانشگاه هومبولت برلین
- پروفسور یورگن شرودر، دانشگاه توبینگن
- پروفسور دکتر راینر کسلر، دانشگاه ماربورگ
- پروفسور والتر فورشرت، دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی فرانکفورت
- پروفسور دکتر اکارت کوتکامپ، دانشگاه علوم کاربردی هامبورگ
- پروفسور دکتر هارتموت گراسل، دانشگاه هامبورگ / مؤسسه ماکس پلانک هواشناسی
- پروفسور دکتر زوزانه شونتر-کلیمان، دانشگاه برمن
- هلموت گویکینگ، عضو پارلمان اروپا (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴)
شبکه خبری بگونه 