۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ - حکم دادگاه استیناف در بلژیک

۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ – حکم دادگاه استیناف در بلژیک

۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱ حکم دادگاه استیناف در بلژیک در مورد توطئه بمب‌گذاری در گردهمایی مقاومت ایران در پاریس

  • بر اساس حکم دادگاه استیناف آنتورپ بلژیک مزدور نفوذی مهرداد عارفانی که ژست روشنفکر و شاعر ضداسلام می‌گرفت به‌طور قطعی به ۱۷سال زندان محکوم شد.
  • نسیمه نعامی، زن مأمور اطلاعات به ۱۸سال و امیر سعدونی به ۱۸سال حبس قطعی محکوم شد – حکم زندان قطعی امیر سعدونی از ۱۵سال به ۱۸سال افزایش یافت.
  • دادگاه استیناف، سلب قطعی و مادام العمر تابعیت بلژیکی و ابطال پاسپورت‌های هر ۳مزدور نفوذی را در حکم خود ابلاغ کرد.
  • مزدوران نفوذی هر یک به ۶۰هزار یورو جریمه نقدی هم محکوم شدند.
  • حکم ۲۰سال زندان برای دیپلمات تروریست بمب‌گذار اسدالله اسدی که نخستین نمونه در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم است قطعیت یافت.
  • اما سیاست مماشات دیپلمات تروریست بمب‌گذار را پس از ۵سال حبس با یک گروگان معاوضه کرد.
  • از بیانیهٔ چهل‌ودومین سالگرد تأسیس شورای ملّی مقاومت ایران: با محکومیت قطعی اسدی و تصریح قضاییه بلژیک که اسدی این جنایت را به‌دستور رژیم سازمان داده است – مهر تروریسم دولتی برای همیشه بر پیشانی رژیم آخوندها حک شد.
  • معاهدهٔ انتقال محکومان یک معامله شرم‌آور با رژیم آخوندی و بالاترین مشوق آن در افزایش تروریسم و استفاده هر چه بیشتر از اهرم گروگانگیری بود.
  • بلافاصله بعد از تصویب معاهده در پارلمان در ۲۹تیر ۱۴۰۱ دقایقی پس از نیمه‌شب یک شکایت فوری از سوی خانم مریم رجوی و ۱۰تن دیگر از شاکیان شامل شخصیت‌های بین‌المللی به دادگاه در بروکسل ارائه شد.
  • دادگاه قانون اساسی در ۱۷نوامبر ۲۰۲۲ قانون موافقت با یک معاهده بین‌المللی شامل انتقال محکومین به ایران و مشخصاً دیپلمات تروریست اسدالله اسدی را به‌حالت تعلیق درآورد.
  • دولت بلژیک که پس از حکم دادگاه قانون اساسی قویاً نگران بود عملاً معاهده انتقال محکومان را به کناری گذاشت و روز ۵خرداد ۱۴۰۲ برای دورزدن حکم دادگاه قانون اساسی طبق یک ماده قانون اساسی با فرمان ویژه شاه دیپلمات تروریست بمب‌گذار را غافلگیرانه و بدون اطلاع قربانیان به فاشیسم دینی حاکم بر ایران تحویل داد.
  • آزادی تروریستی که بزرگ‌ترین عمل جنایتکارانه در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم را سازماندهی و فرماندهی می‌کرد آن هم با نقض صریح حکم دادگاه یک باج شرم‌آور به تروریسم و گروگانگیری بود.