تظاهرات ایرانیان در پاریس ۳۰ خرداد ۱۴۰۵

تظاهرات ایرانیان در پاریس ۳۰ خرداد ۱۴۰۵

تجمع پرشور اشرف‌نشان‌ها و ایرانیان آزاده با کلاه‌ها و جلیقه‌های زرد رنگ و اهتزاز پرچم‌های شیر و خورشید ایران و پلاکاردهای نه شاه نه شیخ

روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ ایرانیان آزاده از سراسر اروپا و آمریکا برای شرکت در تظاهرات بزرگ در میدان ووبان پاریس وارد این شهر شدند. آنها پرچم ۳ رنگ ایران و پلاکاردهایی در محکومیت اعدام‌ها در ایران در دست داشتند.

در یک توطئه بزدلانه با همدستی رژیم آخوندی و بقایای ساواک شاه اجازه برگزاری این تظاهرات درست یک روز قبل از اجرا لغو شد. اما هموطنان‌مان بر سر وعده خود ماندند و در محل حاضر شدند.

بازتاب جهانی تظاهرات ۳۰ خرداد پاریس؛ رسانه‌های ایتالیا سیاست مماشات و سرکوب معترضان را افشا کردند

تظاهرات ۳۰ خرداد پاریس

تظاهرات ۳۰ خرداد پاریس

رادیو ۲۰۰۰ ایتالیا

رادیو ۲۰۰۰ ایتالیا در گزارشی از تظاهرات ۳۰ خرداد در پاریس با ویرجینیا پیش بین رئیس انجمن جوانان ایرانی در ایتالیا به گفتگو پرداخت.

ویرجینیا پیش‌بین گفت:

ما با انگیزه و شور فراوان خود را در روز ۲۰ ژوئن به «میدان ووبان» رساندیم از شب قبل اعلام شده بود که مجوزی که ۲ ماه پیش صادر شده بود، توسط فرمانداری پاریس ناگهان لغو شده است.

در بند ۸ این گزارش آمده که فرمانداری، بر اساس گزارش دستگاه اطلاعاتی، تصمیم به لغو مجوز گرفته است. گفته شد که احتمال خطر اقدامات خشونت‌آمیز وجود دارد. به‌طور مشخص در بند ۸ این گزارش از گروهی موسوم به «ساواک» نام برده شده است.

گروه‌های شاه‌پرستی که در ۱۰ مه در آلمان رژه رفته بودند و لباس‌هایی با نشان ساواک شاه بر تن داشتند. این افراد کاملاً به پسر شاه وابسته هستند.

در گزارش اطلاعاتی نوشته شده بود که آنها قصد انجام یک بمب‌گذاری را داشته‌اند. بنابراین فرمانداری به این اطلاعات استناد کرد؛ اطلاعاتی که طبیعتاً بسیار مهم تلقی می‌شدند.

ویرچینیا پیش‌بین افزود: اما ما هرگز احساس نکردیم که به‌دلیل مسائل امنیتی تظاهرات متوقف شده است. در جریان تظاهرات در پاریس وضعیت‌هایی رخ داد که به‌وضوح نقض جدی حقوق‌بشر بود. ما مردمی بودیم که به‌صورت مسالمت‌آمیز حضور داشتیم. فقط از طریق بیش از ۸۰۰ اتوبوس به پاریس منتقل شده بودند و این غیر از افرادی بود که مانند ما با هواپیما آمده بودند. شما نمی‌توانید کسانی را که از کانادا یا استرالیا آمده‌اند، در آخرین لحظه متوقف کنید؛ مردم از قبل جابه‌جا شده بودند. اما پلیس با تجهیزات ضدشورش حضور داشت و اجازه تجمع نمی‌دادند و ما را محصور کرده بودند در واقع ما با نمونه دیگری از سیاست مماشات روبه‌رو بودیم.

این تجمعات و تظاهرات در سراسر جهان بازتاب گسترده‌‌ای پیدا کرد و رژیم ایران در این اقدام خود موفق نشد.

رادیو چیتا آپرتا ایتالیا

صدای مقاومت ایران ممنوعیت تظاهرات را به چالش کشید

خبرنگار رادیو چیتا آپرتا در گزارشی از تظاهرات پاریس گفت: با وجود ممنوعیت لحظه آخری از سوی فرمانداری و تأیید بعدی آن توسط دادگاه اداری، تظاهرکنندگان در چهار میدان راهبردی مستقر شدند: میدان باستیل، میدان جمهوری، میدان تروکادرو و میدان ووبان.

در خیابان‌ها، تنش بسیار بالا بود ما مستقیماً شاهد حملات شدید پلیس در میدان ووبان بودیم؛ جایی که مأموران حتی افراد سالمند را نیز هدف قرار دادند و پرچم‌ها و اشیای سنتی ایرانی را از دست معترضان بیرون کشیدند. نیروهای امنیتی تعداد زیادی اتوبوس را پیش از ورود به پاریس متوقف و توقیف کردند و از همان ساعات صبح نخستین موانع ایجاد شد و حدود ۲۰ بازداشت ثبت شد. ما نیز شخصاً اثرات تحریک‌کننده اسپری فلفل را تجربه کردیم.

با وجود محدودیت‌ها، اعتراضات در طول روز ادامه یافت: ضرورت رساندن صدای مردم ایران بر ترس از سرکوب آن هم در خاک اروپا، غلبه کرد.

در میان فعالان جوان حاضر در خط مقدم، غزل افشار، نماینده جوانان ایرانی، با وجود این مانع رسمی، بر عزم خود تأکید کرد:

این تظاهرات ماه‌ها پیش سازمان‌دهی شده بود و مجوز آن از مدت‌ها قبل توسط شورای ملی مقاومت ایران، اصلی‌ترین ائتلاف دموکراتیکی که بیش از ۴۰ سال علیه این رژیم مبارزه کرده، درخواست شده بود. لغو مجوز ما را شگفت‌زده نمی‌کند؛ ما به‌خوبی می‌دانیم که رژیم تهران بیش از هر چیز از مردم و مقاومت سازمان‌یافته می‌ترسد. همان‌طور که در داخل مرزها مردم را می‌کشد، تلاش می‌کند مخالفان را در خارج از کشور نیز هدف قرار دهد. ما برای چنین فشاری آماده بودیم؛ همان‌طور که در گذشته با تهدیدها و تلاش‌های واقعی برای حملات تروریستی، مانند سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ روبه‌رو شده‌ایم. اما ما اینجا می‌مانیم تا صدای مردم خود باشیم.

در تظاهرات پاریس هم‌چنین هیأت بزرگی از تبعیدیان ایرانی که از ایتالیا آمده بودند شرکت داشتند. در میان آنها داوید سانتالوسیا بود که مستقیماً شدت برخوردها با پلیس فرانسه را تجربه کرد. او گفت: دیدن لغو یک تظاهرات مسالمت‌آمیز پس از سفری طولانی از ایتالیا بسیار سخت و دردناک بود. دولت‌های غربی به‌خوبی می‌دانند که این تظاهرات صلح‌آمیز است، اما من در صف اول بدون این‌که کاری کرده باشم، هدف اسپری فلفل قرار گرفتم. نمی‌فهمم چرا غرب هم‌چنان این سیاست مماشات را ادامه می‌دهد و با رژیمی توافق می‌کند که هر روز جوانان را می‌کشد.

غزل افشار هشدار شدیدی درباره تلاش‌ها برای بازگرداندن سلطنت که در سال ۱۹۷۹ سرنگون شد، مطرح کرد و گفت:
اگر امروز مجوز ما لغو شده، علتش تا حدی تهدید واقعی حملاتی است که از سوی بقایای ساواک، دستگاه شکنجه خشن دیکتاتوری سلطنتی پیشین، سازمان‌دهی می‌شود. این عناصر امروز عملاً به رژیم کمک می‌کنند تا سر پا بماند، به‌عنوان عوامل آن عمل می‌کنند و نشست‌های ما را تهدید می‌کنند. باید نسبت به آلترناتیو دروغین شاه‌پرستان و پسر شاه هوشیار بود. اگر امروز نمی‌توانیم آزادانه صدای خود را بیان کنیم، به این دلیل است که شاه‌پرستان اعلام کرده بودند قصد دارند علیه ما حمله‌‌ای انجام دهند.