جینا رومرو گزارشگر ویژه آزادی اجتماعات سازمان ملل
جینا رومرو گزارشگر ویژه آزادی اجتماعات سازمان ملل
در مصاحبه با سیمای آزادی
دیپلماسی دوجانبه و چند جانبه با ایران
باید مستقیماً به توقف فوری مجازات اعدام مشروط شود
مجری: خانم رومرو، بسیار سپاسگزارم که با ما هستید و در این مصاحبه با سیمای آزادی شرکت می‌کنید.
رومرو: سپاسگزارم از دعوت شما.
مجری: همان‌طور که می‌دانید، این سه‌شنبه مصادف است با صد و چهل و دومین هفته از کارزار اعتصاب غذای «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» توسط زندانیان و زندانیان سیاسی در سراسر ایران. می‌دانیم که شما نیز این هفته به این اعتصاب غذا پیوسته‌اید. به‌عنوان گزارشگر ویژه سازمان ملل، چرا تصمیم گرفتید به این کارزار بپیوندید و همراه با آن زندانیان اعتصاب غذا بکنید؟
رومرو: از وقتی درباره کارزار اعتصاب غذای سه‌شنبه‌ها مطلع شدم، با تمام وجود شجاعت زندانیان سیاسی را لمس کردم. هم‌چنین، در سال جاری من، به‌لطف همکارم، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، مای ساتو، وضعیت را رصد کرده‌ام این بسیار وحشتناک، ناعادلانه و اشتباه است که کسی صرفاً به‌دلیل اعمال حقوق خود اعدام شود. و اصلاً هر اعدامی اشتباه است، اما در این مورد، از این هم بدتر است. و به‌همین دلیل من تصمیم گرفتم بپیوندم؛ نه تنها برای ادای احترام به همه این افراد، خانواده‌ها و جوامع آنها و هم‌چنین به مردم شجاع ایران، بلکه برای ابراز همبستگی و این‌که به آنها بگویم تنها نیستند و جهان نیز به آنچه در حال وقوع است گوش فرا می‌دهد و ما آنچه را برای مدت‌هاست متأسفانه در ایران اتفاق می‌افتد، زیر نظر داریم.
مجری: شما در پیام خود گفتید که ایران در ماه های اخیر بالاترین تمرکز زندانیان سیاسی را در حدود چهار دهه گذشته داشته است. به یاد داریم که سال گذشته، حتی در رسانه‌های حکومتی، در مقاله‌یی توسط خبرگزاری فارس وابسته به سپاه پاسداران تهدید به تکرار قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ کردند. از نظر شما، سازمان ملل و به‌عام جامعه بین‌المللی چه اقداماتی باید در پاسخ به اعدام‌های سیاسی جاری در ایران انجام بدهند؟
رومرو: من فکر می‌کنم همه ما باید فشار بیشتری اعمال کنیم. مأموریت حقیقت‌یاب، گزارشهای تکان‌دهنده‌ای از آنچه در کشور می‌گذرد دارد و هم‌چنین گزارشگر ویژه ایران و همه ما در رویه‌های ویژه، دیپلماسی دوجانبه و چند جانبه با ایران باید مستقیماً به یک توقف فوری مجازات اعدام مشروط شود؛ و آزادی زندانیان سیاسی و هم‌چنین پایان دادن به دادگاههای مخفیانه بدون نمایندگی حقوقی یا کاملاً نادیده‌گرفتن هر گونه عدالتی که به‌واقع باید اعمال شود. من فکر می‌کنم که شورای امنیت و هم‌چنین مجمع عمومی سازمان ملل باید جلسات اختصاصی را برای رسیدگی به اعدام‌های سیاسی به‌طور خاص برگزار کنند؛ با بهره‌گیری از ابزارهایی مانند مناظره‌های اضطراری یا محکومیت‌های رسمی و باز هم، فشار مداوم دیپلماتیک همراه با همه کسانی که این سوءاستفاده‌های حقوقی را رصد کرده‌اند. می‌دانم که باید فشار بیشتری اعمال کنیم و گاهی به‌واقع ضروریست که بهتر با یکدیگر هماهنگ شویم. به‌همین دلیل برای این اعتصاب غذا، من از همکاران دیگر، گزارشگران ویژه‌یی که می‌پیوندند و سپس رویه‌های دیگر نیز دعوت کردم تا تلاش کنند و بفهمند که چگونه در مقطعی، این فشار نمادین می‌تواند ایده اقدام مفصل را بسازد.
مجری: اکنون که این هفته به این کارزار پیوسته‌اید، اگر بخواهید به‌طور مستقیم با زندانیانی که از طریق این اعتصاب غذا با آنها اعلام همبستگی می‌کنید و هم‌چنین با زندانیان سیاسی که در صف اعدام در ایران هستند سخن بگویید، چه پیامی مایلید به آنها برسانید؟
رومرو: من با شما هستم. ما گزارشگران ویژه کارهای زیادی برای استفاده از صداها و مأموریت‌های خود انجام می‌دهیم تا از مردم در میدان حمایت کنیم. سازمان ملل و سایر نهادهای چند جانبه همیشه به‌عنوان نهادهای سخت دیده می‌شوند. اما آنها هم‌چنین توسط انسان‌ها ساخته شده‌اند، افرادی مثل من که به‌واقع سخت تلاش می‌کنند تا به شما کمک کنند، اما در برخی موارد، ما فقط باید با شما باشیم تا در رنج شما شریک بشویم و از اقدامات شما حمایت کنیم. من تردید دارم که این اقدام همبستگی اعدامها را متوقف کند، ای کاش می‌کرد. اما دست‌کم می‌دانم که کمک خواهد کرد تا بار سنگینی را که همه شما نیاز دارید روزبه‌روز به‌دوش بکشید، سبک‌تر کند و این حداقل کاری است که من می‌توانم انجام بدهم؛ دست‌کم امروز. از این‌رو، من امروز با شما هستم.
جینا رومرو گزارشگر ویژه آزادی اجتماعات سازمان ملل در همبستگی با اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در سه‌شنبه‌های نه به اعدام در حساب ایکس خود نوشته بود؛ ساعت ۳ و ۳۰ دقیقه بعدازظهر دوشنبه ۱۲ اکتبر در کلمبیاست، یعنی نیمه‌شب در ایران و سه‌شنبه ۱۳ اکتبر تازه آغاز شده. من همین الآن آخرین وعده غذایی‌ام را تمام کردم، چون اعتصاب غذای ۲۴ ساعته‌ام از همین حالا شروع می‌شود. من به سه‌شنبه‌های نه به اعدام می‌پیوندم تا همبستگی خودم را با مردم شجاع ایران نشان دهم.
وی افزود: ۱۴ ساعت است که از میزان توجهی که به این عمل سادهٔ همبستگی شده است، واقعاً شگفت‌زده شده‌ام و عمیقاً تحت تأثیر تمام گرما و حمایتی هستم که به خاطر این همبستگی نثارم شده است.
