مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران
مریم رجوی: فاجعه‌آفرینی این رژیم برای ایران و منطقه و جهان یک راه‌حل دارد و آن سرنگونی آن توسط مردم و مقاومت سازمان‌یافته است
شهردار محترم کونئو، خانم مناسارو، سناتور رامپی، شهرداران محترم!
ابتکار ارزشمند شما در برگزاری این جلسه، یک پیام نیرومند همبستگی به مردم ایران می‌فرستد که برای سرنگونی استبداد دینی مبارزه می‌کنند.
مردم ما با دیدن شما قانون‌گذاران و اعضای شورای شهر و شهرداران در این جلسه می‌بینند که تنها نیستند و وجدانهای مردم آزاده و شریف در کنار آنها هستند.
وقتی اشرف، خانه مقاومت اعضای مجاهدین، در یک محاصره مرگبار بود، کونئو در کنارش ایستاد. در آن زمان، کونئو، شهر مقاومت، خود را شهر خواهر اشرف اعلام کرد.
امروز کونئو هم در کنار اشرفی‌ها و در کنار کانون‌های شورشی ایستاده است؛ در کنار معترضان در ایران که خیابان‌ها از خون‌شان رنگین شده است و کونئو در کنار صف طولانی محکومان به اعدام ایستاده است.
شعله‌های مقاومت خاموش نخواهد شد
از شروع جنگ در اسفندماه گذشته، آخوندها دهها زندانی سیاسی، از جمله ۹ تن از اعضای مجاهدین، را اعدام کرده‌اند. آنها دهها تن از معترضان قیام دی را به دار کشیده‌اند. شمار بسیار بیشتری به اعدام محکوم شده و در انتظار اعدام هستند و هزاران نفر از معترضان در معرض محاکمه‌های به‌شدت ناعادلانه و احکام احتمالی اعدام قرار دارند.
در ۱۰ تیر، زندانی سیاسی، ارغوان فلاحی ۲۵ ساله، به اعدام محکوم شد. جرم اصلی او هواداری از مجاهدین است. این حکم ناقض همه موازین قضایی بین‌المللی است؛ به‌خصوص که پس از چند ماه شکنجه و آزار ضدانسانی او صادر شد.
جرم واقعی ارغوان و دیگر اعدام‌شدگان و محکومان به اعدام این است که نمی‌خواهند شاهد ادامه اسارت مردم ایران توسط یک رژیم جنایت‌کار باشند. جرم‌شان این است که خواستار پایان یک دیکتاتوری زن‌ستیز هستند که هر روز زنان ایران را سرکوب و تحقیر می‌کند.
اگر این رژیم کمترین ثباتی داشت، به این اعدامها رو نمی‌آورد. اگر چه با این جنایتها هم نخواهد توانست از سرنگونی نجات پیدا کند.
هم‌چنین نمی‌تواند جامعه ایران و به‌خصوص جوانان شجاع را مرعوب کند. نمی‌تواند مردمی را که برای یک جمهوری دموکراتیک مبارزه می‌کنند، ناامید سازد. نمی‌تواند شعله‌های مقاومت را خاموش کند.
رژیم آخوندی در مقابل جامعه‌یی ملتهب
امروز بیش از همیشه، کانون‌های شورشی در حال ضربه زدن به مراکز اختناق‌اند. جوانان شورشی به رویارویی با سپاه پاسداران برخاسته‌اند. کارگران، دانشجویان، پرستاران و بازنشستگان اعتراضهای خود را گسترش داده‌اند.
آخوندها برای حفظ قدرت، جنایت‌های بی‌شماری مرتکب شده‌اند؛ از قتل‌عام ۳۰ هزار زندانی سیاسی در سال ۶۷ تا کشتار پی‌درپی معترضان در قیامهای سال‌های اخیر.
همین جنایتها گواه قطعی سرنگونی رژیم است؛ به‌خصوص که به‌رغم این همه سرکوب، یک مقاومت سازمان‌یافته در شهرهای ایران هم‌چنان در حال پیشروی است.
شهر کونئو با ۱۵ هزار شهید در جنگ جهانی دوم، نمونه‌یی از پیروزی مقاومت مردم است. مردم ما نیز امروز برای نجات و آزادی کشور خود مقاومت می‌کنند؛ برای آینده‌ای که در آن برای دیکتاتوری دینی و دیکتاتوری سلطنتی جایی وجود ندارد.
از شهرداری شهر کونئو به‌خاطر برگزاری این جلسه و از حمایت انجمن پارتیزانهای ایتالیا در کونئو و انجمن پزشکان ایرانی قدردانی می‌کنم.
ضرورت قاطعیت اروپا در برابر تهدید صلح و امنیت جهانی
در تیرماه گذشته، اکثریت قانون‌گذاران در پارلمان و سنای ایتالیا فراخوانی برای توقف اعدامها در ایران منتشر کردند. آنها اعلام کردند که حمایت از دولت موقت اعلام‌شده از سوی شورای ملی مقاومت و جنبش مقاومت، گامی ضروری در جهت استقرار دموکراسی در ایران و تحقق صلح و همزیستی در منطقه و جهان به‌شمار می‌آید.
بله، یک سیاست صحیح اروپایی در قبال رژیمی که تهدید صلح و امنیت جهان است، همین است. این رژیم امروز بیشتر از هر زمانی ضعیف، درمانده و فاقد راه‌حل است. در لبه پرتگاه سرنگونی است، اما این موقعیت را با جنجالهای تبلیغاتی و کارزار پخش دروغ می‌پوشاند. سیاست مماشات این فریبکاری را بهانه کرده و باز درصدد کنار آمدن با رژیم است؛ در حالی‌که فاجعه‌آفرینی این رژیم برای ایران و منطقه و جهان فقط یک راه دارد و آن سرنگونی‌اش توسط مردم و مقاومت سازمان‌یافته است.
اکنون امیدوارم دولت ایتالیا روابط خود با دیکتاتوری حاکم بر ایران را به توقف اعدامها مشروط سازد. زمان آن است که ایتالیا و همه جهان، مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم و نبرد جوانان شورشگر ما با سپاه پاسداران را به‌رسمیت بشناسند.
