ساختمان بزرگ و عظیم مخابرات میدان خمینی که زمانی نماد مخابرات بود حالا یکی از ساختمانهای اصلی شرکت ارتباطات زیر ساخت است. شرکتی که قبل از ۱۳۶۸ با نام شرکت طرح و توسعه تلفن و بعد از ۱۳۷۸ به طرح و توسعه شبکههای مخابراتی تغییر نام پیدا کرده بود نام فعلی را از سال ۱۳۸۷ بر خود دیده است. در واقع این شرکت تا قبل از منفک شدن از شرکت مخابرات در سال ۱۳۸۳ چندان اهمیت استراتژیکی نداشت و تنها بعد از خصوصی شدن مخابرات و باقی ماندن زیرساخت در مجموعه دولت – در کنار سازمان فناوری اطلاعات و سازمان تنظیم مقررات – به مهمترین و شاید تنها بخشهای باقی مانده از امپراتوری عظیم تبدیل شد.کل شبکه زیرساختی ارتباطی ایران شامل شبکههای فیبر، مایکروویو، مخابرات راه دور و بینالملل و ایستگاههای زمینی ماهواره مخابراتی در اختیار این شرکت است.
پهنای باند را میتوان مهمترین و پرچالشترین موضوع اینترنت در ایران دانست. آنچه اقتصاد اینترنت ایران برپایه آن بنا شده و پربحثترین و پرمناقشهترین کالای وارداتی سایبری است.
ده سال قبل و درست در زمانی که رژیم تلاش گستردهای برای ساماندهی شرکتهای خدمات دهنده اینترنتی را داشت، تصمیم به جمعآوری گسترده دیشهای ارسال و دریافت اینترنتی گرفت که خدماتدهندگان برای اتصال ماهوارهای از آنها استفاده میکردند. در واقع در آن زمان بخش عمده پهنای باند اینترنتی ایران از طریق ماهواره تامین میشد. دولت با فشار قانونی از یک سو خدماتدهندگان اینترنت را مجبور به کنارگذاشتن دیشهای اینترنتی کرد، سپس در برنامهای بخش عمده این شرکتها را مجبور به خروج از بازار کرد و صرفا چند بازیگر اصلی را در صحنه نگاه داشت. بنابه گزارش گیگا نیوز برخی شرکتهای اینترنتی معتقدند که شرکت زیرساخت پهنای باندی را که حداقل قیمت آن لب مرز ۱۰۰۰ دلار است، به ۴۰ میلیون تومان به شرکتهای خدمات دهنده اینترنت تحویل میدهد این در حالی است که هزینه حمل هیچ کالایی از لب مرز تا یک شهر داخلی ۱۲ برابر قیمت آن نیست. این خطوط ۴۰ میلیون تومانی به رغم گرانی میان شرکتهای اینترنتی توزیع میشود و آنها نیز با اضافه کردن درصدی آن را به خریدار نهایی که همان کاربران اینترنتی هستند تحویل میدهند. بسیاری از این شرکتها درعین افزایش تقاضا برای ارائه اینترنت به خاطر محدودیتهای مخابراتی و پهنای باند امکان ارائه سرویس به کاربران را ندارند مجبورند با اشتراکگذاری بیشتر یک مقدار مشخص پهنای باند (Sharing) بین کاربران، عملا از کیفیت خدمات خود بکاهند.
اینترنت گران، کند و کمکیفیت کاربران ایرانی اینترنت در تمام این سالها یکی از گرانترین و کم کیفیتترین سرویسهای اینترنتی جهان را دریافت کردهاند. بهرغم آنکه امروزه چندین شرکت اینترنتی مراکز داده خود را راهاندازی کردهاند، اما بسیاری از سایتهای پربیننده حاضر به حضور در آنها نیستند. دلیل آن قیمت بالای میزبانی سایتهای پرترافیک است.
شبکه خبری بگونه 