تأیید حکم اعدام منوچهر فلاح
تأیید حکم اعدام منوچهر فلاح به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران
فراخوان برای نجات جان منوچهر فلاح و دیگر زندانیان سیاسی زیر اعدام
دیوان عالی جلادان حکم اعدام منوچهر فلاح، در زندان رشت به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران را تأیید و پرونده او را به دایره اجرای احکام کیفری رشت منتقل کرد.
هم‌چنانکه در اطلاعیه‌های پیشین دبیرخانه شورای ملی مقاومت در مرداد و بهمن ۱۴۰۳ و اردیبهشت ۱۴۰۵ آمده است منوچهر فلاح متولد ۱۳۶۳ محبوس در زندان لاکان رشت، در خرداد ۱۴۰۲ در فرودگاه رشت دستگیر و در بهمن ۱۴۰۳ در شعبه دوم بیدادگاه ضد انقلاب رشت به ریاست دژخیم محمدعلی درویش گفتار به اعدام محکوم شد.
متعاقباً این حکم توسط دیوانعالی رژیم برای بررسی مجدد به شعبه هم‌عرض به ریاست دژخیم احمد درویش گفتار (پدر محمدعلی درویش گفتار) ارجاع شد. این شعبه نیز در اردیبهشت ۱۴۰۵ مجدداً او را به اعدام محکوم کرد و اکنون این حکم توسط دیوانعالی رژیم تأیید شده است. به این ترتیب منوچهر فلاح به‌طور جدی در معرض اعدام قرار دارد.
اعدامهای سبعانه و صدور احکام جنایتکارانه اعدام و زندانهای طولانی به‌ویژه در حق زندانیان سیاسی و شورشگران دلیر، تلاش مذبوحانه فاشیزم دینی برای مقابله با آتش خشم مردم و جلوگیری از قیام خلق است.
مقاومت ایران خواهان اقدام فوری و مؤثر ملل متحد و ارگانهای ذیربط برای نجات جان منوچهر فلاح و دیگر زندانیان محکوم به اعدام است و بار دیگر به بازدید هیأت تحقیق بین‌المللی از زندانهای ایران و دیدار با زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی محکوم به اعدام فرامی‌خواند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۳۰ مهر ۱۴۰۵ (۲۲ اکتبر ۲۰۲۶)
فراخوان عفو بین‌الملل برای توقف فوری احکام اعدام زنان زندانی سیاسی در ایران
فراخوان عفو بین‌الملل برای توقف فوری احکام اعدام زنان زندانی سیاسی
عفو بین‌الملل برای توقف فوری احکام اعدام زنان زندانی سیاسی در ایران فراخوان داد.
در فراخوان عفو بین‌الملل آمده است: مقامات ایرانی باید فوراً حکم اعدام ترانه رحیمی، ۲۱ ساله، را متوقف کرده و محکومیت و حکم اعدام او را باطل کنند. در اوت ۲۰۲۶، دادگاه انقلاب اصفهان پس از محاکمه‌ای به‌شدت ناعادلانه و همراه با شکنجه در ارتباط با قیام ژانویه ۲۰۲۶، او را به اعدام محکوم کرد. «اعترافات» اجباری ترانه رحیمی به‌عنوان مدرک برای محکومیت او استفاده شد و او به همراه ۹ متهم دیگر به اعدام محکوم شدند. مقامات آنها را به مشارکت در کشتن یک مأمور سپاه پاسداران متهم کردند.
عفو بین‌الملل افزود: مقامات ایران در حالی سرکوب را تشدید می‌کنند که دهها نفر در ایران در معرض احکام اعدام و اعدامهای سیاسی هستند. دولتها باید اقدامات دیپلماتیک فوری انجام دهند تا مقامات ایران را تحت فشار قرار دهند همه اعدامها را متوقف کند.
دستگیری آقای علی علیپور، پدر مجاهد سربدار بابک علیپور
دستگیری آقای علی علیپور، پدر مجاهد سربدار بابک علیپور
روز سه‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵، حوالی ساعت ۸ صبح نیروهای سرکوبگر آقای علی علیپور، پدر مجاهد سربدار بابک علیپور را در محل سکونتش در رشت دستگیر و به بازداشتگاه موسوم به «شهدای گمنام» منتقل کردند. کلیه وسایل الکترونیکی و تلفنهای موبایل آقای علیپور و دیگر اعضای خانواده را نیز ضبط کرده و با خود بردند.
روزبه علیپور، برادر بابک، نیز در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شد و نه ماه است که بلاتکلیف در زندان به‌سر می‌برد. روزبه ابتدا در زندان تهران بزرگ و اکنون در بند ۳۷ واحد ۳ زندان قزلحصار زندانی است.
مجاهدان قهرمان بابک علیپور و پویا قبادی در ۱۱ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ در زندان قزلحصار اعدام و سربدار شدند.
فاشیسم دینی حاکم بر ایران با دستگیری و اعمال فشار بر خانواده علیپور از ایستادگی و بر سر موضع بودن بابک انتقام می‌گیرد. دژخیمان این خانواده را از ملاقات و وداع با بابک قبل از اعدام محروم کردند و پیکر او را هم به آنها تحویل ندادند و پس از ۷ ماه هنوز محل دفن بابک را به خانواده‌اش اطلاع نداده‌اند.
روز ۱۹ مهر دبیرخانه شورای ملی مقاومت اسامی ۱۲ تن از بازداشت شدگان اخیر را اعلام کرد و نوشت فاشیسم دینی حاکم بر ایران در هراس از استقبال جوانان از شورشگران و کانون‌های شورشی، به‌موازات اعدامهای پی‌درپی، به دستگیری خانواده‌ها و هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران در شهرهای مختلف ادامه می‌دهد.
مقاومت ایران بار دیگر ملل متحد و ارگانهای ذیربط را به اقدام فوری و مؤثر برای آزادی آقایان علی و روزبه علیپور و دیگر خانواده‌های دستگیر شده مجاهدین فرامی‌خواند.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۳۰ مهر ۱۴۰۵ (۲۲ اکتبر ۲۰۲۶)
