کنفرانس در پارلمان انگلستان – ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
تأکید مجدد برخواسته دیرین مقاومت ایران برای تصویب قانون نامگذاری تروریستی سپاه پاسداران ولایت فقیه در تمامیت آن
رزم بیامان جوانان شورشگر نسل ضددیکتاتوری و ضدوابستگی با پاسداران و اطلاعاتیها و مزدوران سرکوبگر
نه شاه نه شیخ چراغ راهنما و فصلمشترک جبهه مردم ایران و نسلهای پیاپی در ۶۰سال اخیر است
در کنفرانسی که با حضور نمایندگان مجلسین عوام و اعیان انگلستان در لندن برگزار شد، قانونگذاران بریتانیایی ضمن محکومیت موج اعدامهای سیاسی در ایران، بر ضرورت حمایت بینالمللی از دولت موقت شورای ملی مقاومت و طرح ۱۰مادهای خانم مریم رجوی تأکید کردند.
لرد همیلتون – عضو مجلس اعیان انگلستان:
«من اولین بار به این دلیل از این سازمان حمایت کردم که از شیوه وحشتناک برخورد رژیم ایران با مردم شوکه شده بودم. وقتی میبینم این اعدامها در حال انجام است که همانطور که الکس کارلایل گفت، چیزی کمتر از قتل نیستند، فکر میکنم که در واقع هیچچیزی تغییر نکرده است. البته چیزهایی تغییر کرده و ما نمیتوانیم جنگی را که توسط ترامپ در ایالات متحده شروع شد نادیده بگیریم. این موضوع در واقع شرایط را تغییر داده است. اما آنطور که من و حتی خود او امیدوار بودیم، اوضاع بهسمت بهبودی نرفته است.
ما باید به مبارزه ادامه بدهیم تا در غرب حمایت گستردهیی از شورای ملی مقاومت ایران بهعمل بیاوریم؛ و در نهایت این وضعیت به نفع شما تغییر خواهد کرد و ما شاهد دموکراسی در ایران خواهیم بود. بنابراین، با کمال مسرت میگویم که ما به هر طریق ممکن از شما حمایت میکنیم، اما شما در حال حاضر دوران بسیار سختی را سپری میکنید. بسیار متشکرم و با آرزوی بهترین موفقیتها».
لرد امپی – نماینده پارلمان انگلستان، وزیر اول پیشین ایرلند شمالی
«کارهای (رژیم ایران) نمودی از ترس است. آنها از جوانانی مثل اینها که اعدام شدند میترسند».
«افرادی هستند که جلوی این ساختمان ایستادند، آنهم برای سالیان و از نمایندگان پارلمان خواستند نامهها را امضا کنند، از آنها حمایت کنند و کمک کنند. من همیشه از آنها حمایت کردهام و با آنها در گفتگو بودهام. آنها در هر شرایط جوی، چه خوب و چه بد، آن بیرون ایستادند تا اطمینان حاصل کنند که آرمان شما زنده نگه داشته میشود. فکر میکنم ما باید مراتب قدردانی خود را نسبت به آنها نشان بدهیم».
«موضوع دیگری که نمیتوانم درک کنم و این صرفاً به رژیم ایران محدود نمیشود، این است که چرا دولتهای متوالی اجازه دادهاند که یک «لانه افعی» در سفارت رژیم در این شهر فعالیت کند؛ گروههای دیگر را کنترل کنند و علیه تأسیسات این کشور عملیات تروریستی را هدایت کنند، آنهم در حالی که کاملاً میدانستند چه کسی پشت این کارهاست. من بهواقع منطقی را که اجازه میدهد چنین اتفاقی بیفتد درک نمیکنم».
«آنها بهراحتی میتوانستند تعداد کارکنان سفارت را به حداقل ممکن کاهش دهند، اما اجازه دادهاند افرادی آنجا بمانند که نظارهگر وقایع این کشور هستند. آنها یادداشت برمیدارند و افرادی را که ممکن است از این آرمان در اینجا حمایت کنند، تعقیب میکنند. با این حال ما اجازه میدهیم این روند ادامه یابد. من این را درک نمیکنم».
«کارهای (رژیم ایران) نمودی از ترس است. آنها از جوانانی مثل اینها میترسند. من فقط میتوانم امیدوار باشم و دعا کنم که دستکم دولت خودمان گامهایی بردارد، بهجای آنچه که از آن بهعنوان «سکوت» یاد شد، سکوتی که کرکننده بوده است. امیدوارم که دوباره تمرکزی وجود داشته باشد، بهرغم تمام آنچه در جهان رخ داده و تمام مسائل اقتصادی و سیاسی خودمان؛ در حالیکه در این سالن هستیم، مردم کشته میشوند».
«امیدوارم و دعا میکنم که دولت خودمان دستکم برخی از این سرنخهای آشکار را پیگیری کند. ما میتوانیم پیامی به رژیم بفرستیم؛ میتوانیم تعداد بسیاری از دیپلماتهای آنها را اخراج کنیم و امیدوارم که ممنوعیت سپاه پاسداران را محقق کنیم. این به آن عناصر میفهماند که ما بهعنوان یک کشور حاضر نیستیم آنها را تحمل کنیم و حاضر نیستیم با آنها بهگونهیی رفتار کنیم که گویی با بقیه ما برابر هستند. اگر بتوانیم در چند ماه آینده دستکم به این هدف برسیم، این خود یک پیشرفت محسوب میشود. متشکرم».
سامی ویلسون – نماینده پارلمان انگلستان
پس از سقوط رژیم دو انتخاب وجود دارد یا بازگشت به رژیمی که در رأس آن کسی قرار دارد که نماینده دیکتاتوری گذشته و آماده همکاری با عناصر بیرحم رژیم فعلی است که نتیجهٔ آن یک دیکتاتوری دیگر خواهد بود. من معتقدم «طرح ۱۰مادهای» راه رسیدن به آیندهای دموکراتیک برای ایران است
«پیش از هر چیز، از شما سپاسگزارم. اکنون به تصویری که در برابرم قرار دارد مینگرم؛ این مرد جوان همین یک هفته پیش زنده بود. امروز او دیگر در میان ما نیست، زیرا برای باورهایش و برای آزادی ایستادگی کرد. و فکر میکنم آنچه مرا در تمام این ماجرا تحت تأثیر قرار میدهد، همین است؛ شمار افرادی که آماده فداکاری بودهاند؛ جوانانی که تمام زندگیشان پیش رویشان بود، اما حاضر به جانفشانی شدند زیرا نمیخواستند و اجازه نمیدادند رژیمی که بر مردم خود ستم روا میدارد، آشوب را در سراسر خاورمیانه و فراتر از آن میگستراند و حامی تروریسم در کشورهای دیگر است، به کار خود ادامه دهد. آنها آماده ایستادگی در برابر آن بودند. برای من، این حجم از تعهد و پایبندی بسیار تکاندهنده است».
«من به برخی اتفاقاتی که اینجا رخ میدهد و فقدان تعهدی که در کشور خودمان نسبت به آرمانهای مهم وجود دارد فکر میکنم، در حالی که این زنان و مردان جوان آماده بودهاند تا همانطور که پیشتر گفته شد، این نشانهٔ قدرت نیست، بلکه نشانه ضعف است که رژیم کنونی ایران نمیتواند هیچ انتقادی را برتابد؛ زیرا میداند که رژیمی لرزان و شکننده است. این رژیم بهسادگی در هم میشکند و هر گونه مخالفتی احتمالاً به سقوط نهایی آن منجر خواهد شد، و من باور دارم که چنین خواهد شد. به نظر میرسد حتی در زمانهای درگیری و جنگ، هدف اصلی رژیم سرکوب اعتراضات داخلی بوده است».
«فقط میخواهم به ۲نکته اشاره کنم: نخست اینکه معتقدم دولت انگلستان میتواند اقدامات بسیار بیشتری انجام دهد. ما درباره ممنوعیت فعالیت و تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران صحبت کردهایم؛ موضوعی که با توجه به اقدامات تروریستی که آنها در کشور خودمان انگلستان تحت حمایت قرار دادهاند – چه رسد به مشکلات در جاهای دیگر – نمیتوانم درک کنم چرا تاکنون بهعنوان یک نهاد ممنوعه اعلام نشده است».
«و دوم، با نگاه به آینده، فکر میکنم شما بهدرستی اشاره کردید که پس از سقوط رژیم، دو انتخاب وجود دارد: یا بازگشت به رژیمی که در رأس آن کسی قرار دارد که نماینده دیکتاتوری گذشته است و آمادگی همکاری با عناصر بیرحم رژیم فعلی را دارد. و به نظر من این نکته حائز اهمیتی است که بجه شاه به سراغ همان افرادی میرود که به کشور خودش ستم کردهاند؛ این نشانهای است که او به آن دست افراد نیاز دارد، چرا که نتیجهٔ آن یک دولت آزاد و منصفانه نخواهد بود، بلکه یک دیکتاتوری دیگر خواهد بود».
«به باور من، اگر قرار است صلح واقعی در ایران برقرار شود، این امر مستلزم تغییرات دموکراتیک است و همچنین باید توسط خود مردم ایران رهبری شود. ما در جلسات دیگر درباره «طرح ۱۰مادهای» بحث کردهایم؛ معتقدم این راه رسیدن به آیندهای دموکراتیک برای این کشور فوقالعاده است. متشکرم».
جاسلین اسکات – قاضی پیشین، نویسنده و فیلمساز
درک درست از واقعیت موجود در ایران از طریق بهرسمیت شناختن دولت موقتی صورت گیرد که توسط «شورای ملی مقاومت ایران» تحت هدایت خانم رجوی اعلام شده است
«در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، شاهد قیام و اعتراضات در ایران بودیم. رژیم ایران حق اعتراض را از آن معترضان سلب کرد. و با این حال، جهان چه کرد؟»
«آن اعتراضات در واکنش به سلب امنیت اقتصادی، سلب ایمنی و فقدان دموکراسی بود. اما واکنش جهان چه بود؟»
«مردم ایران اکنون بیم قتلعام دیگری را دارند. و مگر نه این است که این مرد جوان، تکتک سلولهای بدنش آسیب دیده و نابود شده است؟»
«هر امیدی که داشت، هر آرزو، هر رؤیا، هر عشق، هر روحیه و تمام انسانیت او از میان رفته است. این خود به تنهایی یک قتلعام است. و هر یک از آنانی که در اطراف این میز هستند و یادشان را گرامی داشتیم، هر یک از آنها، خود یک قتل، یک اعدام، یک ویرانی و یک قتلعام مجزا محسوب میشوند».
«تا زمانی که دولتهای جهان صرفاً تماشاگر باشند، این وضعیت پایان نخواهد یافت».
«آیا سفرا اخراج شدند؟ آیا سفارتخانهها تعطیل گشتند؟ خیر. آیا پروندهیی به دیوان کیفری بینالمللی ارجاع شد؟ نه حتی یک مورد!»
«دولت ما باید درک درستی از واقعیت موجود برای ایران و تکتک ایرانیان، چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور، پیدا کند. این امر باید از طریق بهرسمیت شناختن دولت موقتی صورت گیرد که توسط «شورای ملی مقاومت ایران» تحت هدایت خانم رجوی تشکیل شده است. این همان مسیری است که به انتخابات آزاد و عادلانه منجر خواهد شد؛ همان چیزی که برابری کامل میان زنان و مردان و مشارکت فعال زنان در واقعیت سیاسی را به ارمغان خواهد آورد. این امر منجر به جدایی دین از دولت در ایران خواهد شد و حقوق گروههای قومی و ملی تحت ستم را بهرسمیت خواهد شناخت. همچنین، این رویکرد تضمینکننده یک ایران غیرهستهیی و همزیستی مسالمتآمیز با تمامی ملتها در جهانی خواهد بود».
«من به دولت انگلستان میگویم: برخیزید، سخن بگویید و فریاد مظلومیت زندگی این مرد را که در واقع خودِ یک قتلعام است، به گوش همگان برسانید».
«من به دولت خودمان میگویم: برخیزید، سخن بگویید و از سازمانهای بینالمللی موجود که برای رسیدگی به این مسائل ایجاد شدهاند – از جمله دیوان کیفری بینالمللی – استفاده کنید. متشکرم».
رابرت وارد – عضو شورای شهر کرویدون
«با تشکر، و سپاس بسیار بابت فرصتی که در اختیار من قرار دادید. من تنها به چند نکته بسنده میکنم، اما مشتاقانه حمایت خود را اعلام کرده و صدای ناچیز خویش را به تمامی صداهایی که از شورای ملی مقاومت و خانم رجوی و مسیری که ایران را به سوی آزادی هدایت میکند تجلیل کردهاند، پیوند میزنم».
«معتقدم دولت انگلستان برای مدتی بسیار طولانی سکوت اختیار کرده است؛ هر چند اکنون شاهد آغازِ پایانِ این سکوت هستم، اما این سکوت به سهولت، بهویژه از سوی دولت ایران، بهمعنای رضایت و موافقت تعبیر شده است. در چنین وضعیتی، سکوت به هیچوجه پذیرفتنی نیست».
«افزایش آمار کشتارها نشان میدهد که نه اعتباری باقی مانده و نه احترامی. این حکومتی نیست که شایسته کمترین احترامی باشد».
«همچنین، فکر میکنم بهطور خاص باید نگاهی به یک اظهارنظر کوتاه درباره پسر شاه بیاندازیم. از دیدگاه من و بر اساس تمام شنیدههایم، او هیچ حمایتی در داخل ایران ندارد و شنیدهام که او از ایالات متحده و اسراییل خواسته است تا کار را تمام کنند. به باور من، هر کسی که فکر میکند بمباران به ایران کمک خواهد کرد و یا تصور میکند بمبارانِ بیشتر راهگشا خواهد بود، شایسته احترام نیست. من این موضوع را گواهی محکم بر این میدانم که او فاقد یک شبکه معتبر یا پایگاه مردمی در داخل کشور است».
«از این رو، امیدوارم و باور دارم که ما در حال پیشرفت به سوی آزادی مردم ایران هستیم و بیایید امیدوار باشیم که سال ۲۰۲۶، همان سالی باشد که در آن شاهد تحقق این واقعیت باشیم. با سپاس».
دکتر لیلا هانبک
«امروز نکات ارزشمند بسیاری در اینجا مطرح شد و من نیز با این دیدگاهها همصدا هستم. با این حال، مایلم به ۳باور نادرست رایج بپردازم که اغلب به بحثها درباره آینده ایران جهت میدهند».
«این رژیم آنگونه که تصور میشود، از شکنجه و اعدام دست نمیکشد؛ همانطور که در تصاویر تمامی این افرادی که پیرامون ما هستند، مشاهده میکنیم. برعکس، اعدامهای سیاسی پس از یک سال استفاده بیسابقه از مجازات مرگ، رو به افزایش است. همانطور که خانم رجوی اشاره کردند، پیکرهای قربانیان را از خانوادههایشان دریغ میکنند تا آنها را به سکوت وادارند. نسلی در حال حبس و کشته شدن است، چرا که رژیم بهدنبال درهمشکستن مخالفان است. این رنج و سختی، تصادفی نیست؛ بلکه عامدانه و استراتژیِ اتخاذ شده توسط رژیمِ ملایان است».
«باور نادرست دوم این است که ایرانیان بهدنبال بازگشت به حکومت سلطنتی هستند. در حالی که آن دوران با شاهی تمامیتخواه همراه بود، گذشته ایران تحت حاکمیت استبدادی، با نابرابریهای گسترده، خفقان، سرکوب و نظام تکحزبی شناخته میشد که توسط پلیس امنیتی بیرحمی به نام «ساواک» تحمیل میگشت».
«باور نادرست سوم این است که مردم ایران آمادگی دموکراسی را ندارند. در این زمینه اغلب مقایسههایی با عراق، سوریه و لیبی صورت میگیرد؛ اما این روایت کاملاً مخدوش است. در دو مورد اول، بیثباتی بهدلیل دخالتهای بیثباتکننده خودِ این رژیم تشدید شد. در مقابل، ایران دارای یک مقاومت سازمانیافته در قالب «شورای ملی مقاومت» است، همانطور که امروز بسیار درباره آن شنیدیم. این یک پلتفرم دموکراتیک است که برای جلوگیری از چنان پیامدهایی طراحی شده است».
«موفقیت ایرانیان خارج از کشور در سراسر اروپا و آمریکای شمالی، خود گواه دیگری است بر آنچه ایرانیان میتوانند در صورت داشتن فرصت و آزادی به دست آورند. امروز میلیونها ایرانی همچنان برای دستیابی به همان فرصت و آزادی تلاش میکنند. آنها دخالت بازیگران خارجی را نمیپذیرند و میخواهند سرنوشتشان را خودشان رقم بزنند».
«انگلستان باید این واقعیت را بهرسمیت بشناسد و تعامل فعالانهتری با شورای ملی مقاومت و دولت موقت آن داشته باشد؛ چرا که این نهاد نماینده آرمانهای دموکراتیک واقعی ایرانیان است و چارچوبی را برای سازماندهیِ مخالفتها در قالب یک مقاومت منسجم جهت تغییر فراهم میکند».
«مردم ایران خواهان آزادی هستند. ما واقعاً خواهان آن هستیم. سالیان سال است که برای آزادی میجنگیم و شایسته آن هستیم. مردم ما شایستگی آن را دارند و به آن دست خواهند یافت. همانطور که خانم رجوی بارها گفتهاند: «میتوان و باید». با سپاس از شما».
آزاده ضابطی – رئیس مشترک کمیته وکلای ایرانی در انگلستان
«سروران من، خانمها و آقایان، شب بهخیر. به همه شما بسیار خوشآمد میگویم. من آزاده ضابطی هستم و برای من مایه مسرت شخصی فراوان و افتخاری بزرگ است که بهنمایندگی از «کمیته بریتانیایی برای آزادی ایران»، جلسه امشب را افتتاح کنم».
«اما پیش از آنکه تریبون را به ریاست محترم نشست امشب بسپارم، اجازه دهید بهعنوان یک زن ایرانی مقیم انگلستان و بهنمایندگی از تمامی ایرانیان حاضر در این جمع، ابراز کنم که چقدر از شنیدن این خبر خوشحال شدیم که اختیارات جدید ضدتروریستی معرفی خواهد شد تا سرانجام راه قانونی را برای نامگذاری سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی (که مدتها پیش باید انجام میشد) هموار کند؛ و طبق درک ما، این موضوع در نشست آتی مطرح خواهد شد».
«در اینجا مایلم به تلاشهای بیوقفه و پشتکار اعضای این کمیته اشاره کنم و بهنمایندگی از همه ایرانیان حاضر در اینجا و مطمئن هستم از سوی مردم داخل ایران، صمیمانهترین تشکرات خود را برای تمام کارهایی که جهت تحقق این نامگذاری انجام دادهاید، ابراز نمایم. باید خاطرنشان کنم که این تلاشها نزدیک به دو دهه ادامه داشته است. من میدانم که شورای ملی مقاومت و دیگران مدتهاست که خواستار این نامگذاری بودهاند، اما ذکر این نکته ضروری است که این کمیته قریب به ۲۰سال است که توجهات را روی این موضوع جلب کرده است».
«من همچنین مایلم از تمامی اعضای پیشین کمیته یاد کنم، بزرگوارانی چون لرد کوربت از کستلویل، فقید سر دیوید ایمس، فقید لرد وادینگتون و بسیاری دیگر از دوستان که امروز در میان ما نیستند تا شاهد روزهای پیشِ رو باشند؛ ما عمیقاً سپاسگزار اعضای گذشته و البته اعضای کنونی هستیم».
«این بسیار زننده و نفرتانگیز است افرادی که بهواقع بهتازگی پا به عرصه سیاسی گذاشتهاند و جسارتاً عرض میکنم در تمام این ۵دههای که رژیم ایران چنین حملات وحشیانهای را علیه مردم ایران انجام میداد، در خواب بودهاند؛ همان دورانی که مردم از جرثقیلها آویخته میشدند و چوبههای دار پر میشد، اکنون تلاش میکنند دستآوردهای این کمیته و پایداری دیگران را به نام خود مصادره کنند. ما ایرانیان آنها را فریبکاران بزرگ مینامیم؛ حتماً میدانید به چه کسانی اشاره دارم».
«اما من مایلم از قهرمانان واقعی تجلیل کنم؛ یعنی تمام کسانی که خستگیناپذیر برای قرار گرفتن نام سپاه در فهرست تروریستی مبارزه کردهاند. از شما بسیار سپاسگزارم».
نغمه رجبی
«با تشکر. طبعاً سعی میکنم سخنانم را کوتاه کنم. حضور در جمع چنین شخصیتهای برجستهیی برای من افتخار بزرگی است».
«به باور من، اگر قرار دادن نام سپاه پاسداران در لیست سازمانهای تروریستی محقق شود، که همانطور که دیگران نیز اشاره کردند، بسیار دیر شده است، این امر نتیجه مستقیم تلاشهای انسانهای وارستهای است که در این مسیر در کنار مردم ایران بودهاند».
«فکر میکنم سایر نکاتی که قصد داشتم بگویم توسط دوستان مطرح شد؛ اما مثل همیشه، شنیدن سخنان خانم مریم رجوی بسیار مغتنم بود. ایشان رهبری کاریزماتیک هستند که نهتنها با الگو بودن خود هدایتگری میکنند، بلکه عملاً با فداکاریهای شخصیشان بهای این مسیر را پرداختهاند. ایشان برای فردی مثل من بسیار الهامبخش هستند. من قلباً باور دارم که طرح ۱۰مادهای ایشان، نقشه راهی برای یک ایران آزاد و دموکراتیک است؛ همان آرمانی که سالیان متمادی برای دستیابی به آن مبارزه کرده و رنج کشیدهایم».
«همانطور که در تصاویرِ چیده شده در این اتاق مشاهده میکنید، که البته اینها تنها گوشهیی از وقایع اخیر است و سابقهای ۴۷ساله و فراتر از آن دارد، مردم ایران سنگینترین بها را برای دموکراسی واقعی پرداختهاند. ما نمیخواهیم دیکتاتوری را با دیکتاتور دیگری جایگزین کنیم و قدرت را در دست فردی متمرکز سازیم که تنها همان چرخه کشتار را تکرار کند».
«بنابراین برای تأکید مجدد و بهعنوان کلام آخر: به سیاست مماشات پایان دهید، در کنار مردم ایران بایستید و مقاومت سازمانیافته آنها را بهرسمیت بشناسید؛ چرا که این تنها راه واقعی است و راه دیگری وجود ندارد. اگر راه آسانی وجود داشت، یا اگر راهی بود که با بهای کمتری به ایرانی آزاد دستیابیم، مسلماً آن را برمیگزیدیم، اما متأسفانه چنین راهی وجود ندارد. بسیار سپاسگزارم که امروز در اینجا حضور یافتید».
شبکه خبری بگونه 